12. sie 2024

Zmiana wizerunku nowoczesnej bankowości dla rozwoju biznesu

Rola transformacji bankowości centralnej w budowaniu przewagi konkurencyjnej
blogAbstractMinutes
blogAbstractTimeReading
gft-key-visual-re-imagining-modern-banking-for-business-growth.jpg
Transformacja cyfrowa
Core banking
Cloud
Digital Banking
share
Core banking odnosi się do zestawu procesorów produktów finansowych, które umożliwiają instytucji – czy to bankowi, instytucji finansowej, czy fintechowi – prowadzenie codziennych operacji bez zakłóceń. Systemy bankowe są sercem i kręgosłupem infrastruktury technologicznej instytucji oraz stanowią fundament wzrostu biznesu, będąc jego głównym katalizatorem. Zostały zaprojektowane tak, aby były wysoce bezpieczne, skalowalne i niezawodne, dzięki czemu banki i instytucje finansowe mogą oferować efektywne, konkurencyjne, zgodne z regulacjami usługi, koncentrujące się na jak najlepszym doświadczeniu użytkownika – po to, aby rozwijać biznes i zaspokajać potrzeby klientów.

Pandemia przyspieszyła wdrażanie nowych technologii cyfrowych przez banki i instytucje, aby zapewnić nieprzerwaną obsługę klientów w czasie kryzysu. Jednak globalna sytuacja gospodarcza zwiększyła presję – głównie na przychody i rentowność – co jasno pokazało, że konieczne jest znalezienie sposobów na rozwój biznesu i osiągnięcie zyskowności.

 

Dodatkowo sektor szybko zdał sobie sprawę, że samo uruchomienie kanałów cyfrowych nie gwarantuje wzrostu biznesu, ponieważ zazwyczaj oznacza to oferowanie tych samych usług, ale w wersji cyfrowej. To pomogło w utrzymaniu klientów, jednak aby zapewnić rozwój, potrzebne są innowacyjne usługi, a to wymaga systemu core, który będzie nadążał za rosnącymi wymaganiami i umożliwiał innowacje produktowe. W przypadku pracy na przestarzałym core osiągnięcie tego staje się wyzwaniem.

 

Istnieją dwie drogi modernizacji:

  1. Refaktoryzacja istniejącego core – ta strategia wiąże się ze złożonością wynikającą z prac programistycznych. Wymaga ponadto właściwego przeprojektowania komponentów i precyzyjnego określenia zakresu funkcjonalnego każdego z nich.

  2. Wdrożenie nowego procesora produktów finansowych – w tej strategii nie występują takie same zawiłości jak przy refaktoryzacji, ponieważ procesory te posiadają już solidną i sprawdzoną architekturę, wykorzystywaną przez wiele banków na całym świecie. Wyzwanie polega jednak na zapewnieniu prawidłowej implementacji platformy.

 

Droga do modernizacji

Technologia stała się kluczowym czynnikiem umożliwiającym przezwyciężanie wyzwań i zapewnianie wzrostu. Postępująca obsolescencja technologiczna dodatkowo potęguje te trudności, sprawiając, że bankom coraz trudniej jest utrzymać płynność operacyjną przy jednoczesnym przeprowadzaniu modernizacji technologicznych.

Dodatkowo konkurencja pomiędzy instytucjami finansowymi a bankami jest wzmacniana przez pojawienie się fintechów, co jeszcze bardziej zaostrza rywalizację o pozyskanie i utrzymanie klientów. Ekosystemy te wnoszą silną innowacyjność w zakresie modelowania produktów finansowych, generując ciągłe zmiany w systemach, napędzane tymi innowacjami.

 

Sytuacja ta stwarza szansę, którą banki i instytucje finansowe mogą wykorzystać, aby na nowo zdefiniować fundamenty nowoczesnej bankowości i przeprowadzić odnowę technologiczną. Jest to jednak przedsięwzięcie o dużej skali – wymaga szczegółowej analizy każdej funkcjonalności zakorzenionej w systemach legacy oraz przeniesienia ich do nowego środowiska. Kluczowe znaczenie ma przy tym zaprojektowanie nowej architektury funkcjonalnej w oparciu o cykl życia produktu finansowego oraz powiązane procesy end-to-end, z myślą o stworzeniu zestawu komponentów luźno ze sobą powiązanych.



Pozwala to osiągnąć trzy cele:

  • Future Proofing: zapewnia transformację technologiczną zgodną z wymogami rynku, umożliwiającą integrację z resztą ekosystemu.

  • Uproszczone zarządzanie technologią – dzięki wyraźnie zdefiniowanemu zakresowi pomiędzy poszczególnymi komponentami.

  • Czysta i łatwa w utrzymaniu architektura.

 

Nie istnieje uniwersalna recepta na modernizację, ale są kluczowe elementy, które odblokowują wykładniczą wartość:

  • System o szerokim zakresie funkcjonalnym, pozwalający na kompleksowe zarządzanie produktami finansowymi.

  • System skalowalny zarówno poziomo, jak i pionowo.

  • Integrator systemów (SI) posiadający dogłębną wiedzę w zakresie wdrażania tego typu rozwiązań – ponieważ błędna lub nieefektywna implementacja może prowadzić do licznych komplikacji, zagrażając realizacji kluczowych celów transformacji.

  • Ludzie i kultura organizacyjna. Nie można o tym zapominać, ponieważ ostatecznie to my, ludzie, będziemy wchodzić w interakcję z nowymi systemami.

Wybór odpowiedniego systemu oraz integratora systemowego ma kluczowe znaczenie dla powodzenia modernizacji core banking.

 

Nowe wdrażane systemy muszą zapewniać szeroki zakres funkcjonalności, aby ograniczyć konieczność kosztownych dostosowań. Mniejsza liczba zmian przekłada się na większą stabilność, a biorąc pod uwagę, że inwestycja w zakup rozwiązania core nie należy do małych, konieczne jest maksymalne wykorzystanie jego wartości – co zależy od tego, jak szerokie pokrycie funkcjonalne system oferuje w obszarze zarządzania produktami.

Takie podejście ogranicza konieczność rozwoju poza zakresem poszczególnych komponentów, a w efekcie pozwala uzyskać czystą i mniej złożoną architekturę, łatwiejszą w utrzymaniu i dalszym rozwoju.

 

Wyzwania

Aby zachować elastyczność w dostosowywaniu innowacji biznesowych, kluczowe jest, by technologie core były w stanie absorbować wszelkie zmiany z taką samą prędkością.

 

Dlatego tak istotne jest, aby systemy core umożliwiały modelowanie produktów finansowych bez konieczności dodatkowych prac rozwojowych. Nawet jeśli mówimy o rozwiązaniach typu low code, to w momencie, gdy pojawiają się zmiany w kodzie, uruchamiany zostaje typowy cykl wytwarzania oprogramowania. Oznacza to konieczność zaprojektowania rozwiązania, napisania kodu oraz przeprowadzenia testów jakościowych – co z perspektywy ekonomicznej i time-to-market nie przynosi korzystnych efektów.

Musimy jednak mieć świadomość, że na drodze modernizacji istnieją różne ryzyka. Można je jednak skutecznie ograniczać.

 

Główne ryzyko to niedotrzymanie planu i budżetu. Jeśli modernizacja nie może zostać zrealizowana w krótkim czasie, staje się obciążeniem dla banków. Można temu przeciwdziałać, stosując następujące kroki:

 

  1. Wybór odpowiedniego systemu: takiego, który minimalizuje konieczność dodatkowych prac rozwojowych i zapewnia skalowalność.

  2. Definicja: jasne określenie strategii i celów już na początku, podczas planowania całego programu modernizacji.

  3. Otwartość na zmiany: nowy system core wymaga dostosowania się ludzi – co bezpośrednio wiąże się z kulturą organizacyjną.

  4. Integrator systemów (SI): właściwy wybór partnera odpowiedzialnego za wdrożenie wszystkich korzyści nowego systemu i optymalne wykorzystanie jego możliwości.

 

Aby zmaksymalizować potencjał optymalizacji kosztowej na dużą skalę, strategie modernizacji muszą być ściśle powiązane ze strategią migracji do chmury.

Każdy proces modernizacji core niesie ze sobą szerokie spektrum możliwości generowania wartości. Istnieje wiele ścieżek prowadzących do modernizacji – znalezienie właściwej polega na dobraniu odpowiednich technologii, wspartych akceleratorami skracającymi czas wdrożenia, oraz na wyborze partnera posiadającego odpowiednie doświadczenie.

W Sophos.GFT pomagamy budować własną drogę do modernizacji, ograniczając ryzyko i zapewniając płynny oraz skuteczny proces transformacji.

Dowiedz się więcej o naszych rozwiązaniach w obszarze modernizacji core tutaj.